Wspólne korzenie ludzkości

To i owo o kocich pazurach Nie będzie zaskoczeniem stwierdzenie, że domowe koty w przeszłości były stuprocentowymi drapieżnikami. Instynkt łowcy da się zaobserwować chociażby podczas codziennych zabaw z pupilem. Wykształcone w toku ewolucji trzydzieści ostrych jak brzytwa zębów nie są ich najgroźniejszym narzędziem łowieckim. Dzisiaj przyjrzymy się kocim pazurom, którymi tną lub przytrzymują ofiarę, lub wymachują groźnie odpędzając prz eciwników.  Kocie pazury zazwyczaj tkwią ukryte w pewnego rodzaju futerale. Wyciągają je w razie potrzeby skomplikowanym system ścięgien i więzadeł. Chroni to kocie pazury przed stępieniem, a samym łowcom umożliwia bezszelestne poruszanie się na opuszkach łap. Zgodnie z występującą w przyrodzie zasadą oszczędności energii, wyciąganie pazurów wymaga minimalnego nakładu siły, a chowanie ich jest procesem biernym, który zaczyna się w momencie obniżenia pobudzenia kota.  Schowane pazury pozostają ostre i mogą długo służyć zwierzęciu nie tylko jako b...

  W dzisiejszych czasach często zapominamy o tym, że kiedyś nie było państw, narodów ani nawet odmiennych kultur. Na początku swej wędrówki człowiek skupiał się niewielkie społeczności, które pomagały mu przetrwać w trudnym, niesprzyjającym świecie.Interesujący dla antropologów i ewolucjonistów jest fakt, że spontanicznie tworzące się plemiona, klany czy innego rodzaju zbiorowości wpadały na podobne pomysły w organizacji życia społecznego.   Muzyka i sztuka Niezależnie czy społeczność znajdowała się na terenie dzisiejszej Polski, Arabii Saudyjskiej, Boliwii czy Japonii, archeolodzy i antropolodzy znaleźli i opisali wiele dowodów na rozwijanie się artystyczne członków jej społeczności. Od malowideł naskalnych w jaskiniach dzisiejszej Norwegii przez teatr grecki i  tam-tamy brzmiące w dolinie Konga, do malunków zwierząt na vig-vamach Indian Nevady. Ludzie ogólnie mają i mieli jakieś zacięcie do sztuki na całym świecie. Tworzenie religii Życie pozagrobowe, świat ...

Wszyscy byli ciekawi jak płynął mi czas kiedy korporacja w której pracowałem wysłała mnie prosto z naszej codziennej polskiej rzeczywistości na kraniec świata do Peru.   Kierownik mojego działu zaproponował mi to sześciomiesięczne zlecenie z zakwaterowaniem ze względu na mój certyfikat z hiszpańskiego i fakt że jako jeden z nielicznych pracowników w tej części firmy byłem stanu wolnego i nie miałem dzieci. Oddelegowano mnie do Puno, miasteczka w południowo-zachodniej części Peru nad przepięknym jeziorem Titicaca . Chociaż na początku musiałem przywyknąć, to ogólnie patrząc moje dni na wyjeździe wyglądały dość podobnie i spokojnie. Wstawałem o 6.20, goliłem się i piłem kawę, która muszę przyznać jest o niebo lepsza niż w domu. Prasowałem koszulę, wybierałem spodnie i wychodziłem na autobus, który wiózł mnie do pracy w centrum. Na przerwy wychodziłem kupić sobie kanapkę w kawiarni naprzeciwko, w której pracowała pewna urocza peruwianka brazylijskiego pochodzenia. Nigdy nie ud...

  Jeśli się roześmiejesz widząca to staruszka z Syberii pewnie pomyśli, że wydarzyło się coś radosnego w twoim życiu. Jeśli podczas otwierania jogurtu energicznie odsuniesz od niego głowę i zmarszczysz nos, i podasz  osobie, która w życiu nie widziała plastikowego opakowania, prawdopodobnie nie będzie skora, żeby zjeść jego zawartość. Jeśli przywołasz grymas złości na twarzy wśród obcych ci mieszkańców puszczy amazońskiej prawdopodobnie nie zostaniesz miło powitany.  Jak to się dzieje, że mimo bariery językowej rozumiemy jako ludzie podstawową mimikę oraz emocje innych? W latach siedemdziesiątych przyjrzał się temu znany psycholog Paul Ekman.  Po serii badań wyróżnił sześć podstawowych emocji: złość, strach, zaskoczenie, smutek i radość. Drugim co ustalił, to fakt że emocje mają podłoże biologiczne - związane są z aktywnością układu nerwowego. W praktyce oznacza to, że ludzie powinni niezależnie od miejsca, w którym się wychowali, tak samo ukazywać i rozumie...